Weer op de fiets, over hete heuvels in Noord-Spanje.

20 Juni; 73 km gereden. Strak blauwe lucht, tegen de 30¤; vrijwel geen wind. Ik zit weer op de fiets! Het luie leven is voorbij, de week rust met het toetje aan het eind.. 😉 Toetje?
Heerlijk, met M. langs de kust kuieren, terrasje pakken en genieten van de zee en het strand. We zijn getuige, op afstand weliswaar, van een belangrijk huwelijk dat in een vijf sterren-deluxe hotel plaatsvindt: de buurt is er voor afgezet met bewakers. Helaas wil een medewerkster van het hotel niet verklappen om welk bruidspaar het gaat als wij tijdens een wandeling langs een zij-ingang toch het inmense hotel terrein kunnen oplopen; zij loodst ons discreet naar de receptie waar wij een folder van het luxe resort meenemen: € 2.700 voor de koningssuite is nèt iets boven ons budget. Het blijkt het oudste vijf sterren hotel van Cataluña te zijn, met de wat verwarrende benaming ‘Hostal’ de la Gavina.
Ons eigen hotel aan het strand mag dan een schijntje kosten in vergelijking met voornoemde celebrity-‘herberg’, maar wij voelen ons de koning te rijk. Over het water van de baai klinkt duidelijk de muziek van het huwelijksfeest; die krijgen wij er gratis bij.

Maar vanochtend gaat M. helaas weer naar huis, vanaf Aeropuerto Girona. Haar plicht roept, de mijne heeft maar een klein stemmetje; het is weer even wennen om alleen verder te gaan. Verbaasde blikken op het vliegveld : een zwaar beladen fiets in de vertrekhal; wat doet die hier?

Het is prachtig weer; de zon brandt. De route in Spanje is beslist zwaarder dan in Frankrijk. Direkt het eerste traject na mijn weekje rust is een klim van 30 km. Niet heel steil, maar wel gestaag en dus lang achter elkaar. De natuur is overweldigend: bos, bos en nog eens bos en een diepe kloof met een snelstromende rivier (de Selva) waar ik langsrijd. Vrijwel geen verkeer over deze weg en dat is lekker.

Wat mij opvalt sinds ik de Pyreneëen ben overgestoken, is dat er heel veel varkensboerderijen zijn. De gierlucht komt je regelmatig tegemoet; het lijkt Brabant wel.. Maar ja, de beroemde Serranoham moet toch ergens vandaan komen en al die gerookte varkenspoten aan het plafond van restaurant El Rey de Jamon (de linker en de rechter, de voor- en achterpoot, maar ook die van broertje en zusje, neef en nicht en opa en oma, allen vredig naast elkaar hangend…) komen ongetwijfeld uit deze streek. Ze zijn goddelijk lekker!

Tussen deze varkensboerderijen fietsend, kom ik nog een belangrijk handelsmerk uit deze regio tegen: het bronwater! Ik rijd door de dichte bossen langs de bijna gecamoufleerde fabriek van Font Vella en wandelbordjes wijzen de weg naar de bron. Regelmatig zie ik tijdens mijn klim een auto langs de kant van de weg staan, terwijl de bestuurder jerrycans aan het vullen is met water dat uit de rotswand stroomt, in een straaltje uit een gemetselde fontein. Zou dat water in de fles bij de Mercadona dan ècht bronwater zijn. Een aantal kilometers verderop wijst een bordje naar een tweede locatie waar bronwater wordt gebotteld: Font d’Ort. Gezonde plek hier! Dat mineraalrijke water wordt natuurlijk ook gedronken door al die varkens die hier gehouden worden; is dat misschien het geheim van die heerlijke Seranoham?

Onderweg slaat mijn fietscomputer op hol. Ik sta stil bij een café om een Nestea te drinken, maar de computer raast door met een snelheid van 99,9 km/u. Dan heb ik de reis er wel erg snel opzitten… Wat ik ook doe: op de knoppen drukken, de batterij eruit halen; als ik hem weer terugzet blijft hij weer voortrazen! Gelukkig weet ik hoeveel kms ik gereden heb tot het moment van stilstaan. Die moet ik dus optellen bij het aantal dat ik heb gereden voordat de batterij leeg was. Ik ben er inmiddels achter dat op mijn type fietscomputer de gereden kms niet ingevoerd kunnen worden.
Ik pieker me suf wat ik kan doen om het euvel te verhelpen, want in een heuvelachtige omgeving is dit apparaatje onontbeerlijk en bovendien staat in de routebeschrijving regelmatig een tekst als: ‘na 1,5 km rechtsaf’ of ‘900 m verderop een heel klein weggetje inslaan’. Nou, zie dat maar eens op het gevoel te vinden…
Ineens schiet door me heen dat hij van slag af is als ik stil sta. Wat zou er gebeuren als ik weer ga fietsen! Ik reken het drankje af en haal de batterij er nog een keer uit (om de inmiddels ‘fictief gereden’ 15 km op nul te zetten) en installeer hem pas weer als ik begin te fietsen. En ja hoor, het ei van Columbus, hij geeft weer keurig netjes de snelheid van de fiets aan. Kennelijk heeft het signaal van de omwentelling-teller aan de fietsspaak het ophol geslagen brein van het apparaat tot rust gebracht.

Ik sta aan het eind van de middag op een bergcamping, met zwembad (waar ik gretig gebruik van maak) en met vlakbij een snelstromende rivier die alle andere geluiden overstemt. Dat wordt lekker slapen vannacht; het overstemt een beetje het gevoel van weer alleen zijn. Want het is wel weer even wennen…!

Over Biking Banker

Biker & Hiker and in between a Banker
Dit bericht werd geplaatst in Reisverslagen. Bookmark de permalink .

3 reacties op Weer op de fiets, over hete heuvels in Noord-Spanje.

  1. Hein zegt:

    Mooi werk Frank! Had vandaag contact met een vriendin in Zaragoza die zij dat het daar 37 graden is, hoop dat je daar ook tegenkan.. Ik zal met een Camelbak rijden, misschien ook wel daar te koop. Handig rugzakje dat 4 liter water houdt en waarvanuit je met een slangetje tijdens het rijden kunt drinken. Voor mij is het aftellen, ik ga maandag op pad.

    • Dank voor de tip Hein, maar niets voor mij met een rugzakje rijden. Veel te heet. Moet je er bovendien niet koeling bij hebben, want op je rug kookt het binnen een mum van tijd.. Tot nu toe ben ik erg tevreden met koeltasje aan mijn stuur en twee Rabo bidons. Regelmatig verversen, want ook die worden heet. Warmte is inderdaad een belangrijke factor. Toch fiets ik meestal door tijdens de siesta, want dan is het beduidend minder druk op de weg. Veel succes met je tocht en houd me op de hoogte van je vorderingen. Jij doet toch ook boekje PB, hè?

      -origineel bericht- Onderwerp: [Biking Banker] Reactie: “Weer op de fiets, over hete heuvels in Noord-Spanje.”

  2. Gezellig om je weer terug te zien in de digitale ether. Mooi weekje rust en nu weer op de fiets. Achja jij fietst terwijl de rest van de wereld werkt. Een ander perspectief nietwaar. Veel plezier en Seville here you come. Mijn Spaans gaat niet verder dan ola of zoiets. HW

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s